Mezuniyet macerası törenden aylar öncesinde başladı aslında. Kıyafet seçimleri, fotoğraf çekimi randevuları, balo hazırlıkları…Bu uğraşlar mezuniyet çanlarını çalsa da uzun bir süre okulun bittiğini idrak edemedim. Tüm olanlar benim dışımda gerçeklesiyor ve ben mezun olacak bir ögrenci değil de izleyiciymişim gibiydi. Tabi ki zaman benim bu durağanlığıma aldırış etmeden ilerledi. Son bir aya geldikten sonra her şey yokus aşağı yuvarlanmak gibiydi.Bu yuvarlanma fotoğraf çekimiyle başladı. Biz bir grup arkadaş Konsept Mezuniyeti tercih ettik. Yorucu geçse de oldukça eğlendik; özellikle de aksesuarları kullanarak muzip kareler oluştururken.

Mezuniyet töreninin ise ilk ikisine kimsenin anlam veremediği üç provası yapıldı. Son provada sıra, oturma düzeni konuşulduktan sonra mezuniyet şenliği yapıldı, davullar eşliğinde fakülte önünden başlayarak kütüphane, Hamamönü güzergahından yurda kadar yürüdük. Tam bir şenlik havası vardı, biz yürürken Hamamönünde meraklı gözlerle ne olduğunu anlamaya çalısan, sorular soran, her şeye rağmen ritim tutan ya da bizi kameraya çekmek isteyen insanlar vardı. Şenlik meşhur temsilcimizin balkon konuşmasıyla sona erdi.

Tüm bu mezuniyet havası sürerken bir yandan da Pediatrik Metabolizma polikinliğinde çalışıyordum. Okulun son ayında benim için yeri başka olan metabolizma bölümünde çalışmam da manidar oldu. Başta gergin başlayan ayın devamı huzurlu geçti. Çalıştığımız ekip fellowu, asistanı, internleriyle çok uyumlu ve hoşsohbetti. Hastalar erken bittiği zaman toplanıp o gün gelen vakaları, bilinmesi gereken önemli dozları, mezuniyet sonrası planları konuşuyorduk. Hekimliğimize etkisi olacak hayata dair kritik tavsiyeler de aldık. Ve tabi ki muayane 1’deki izole huzurlu odamızda Fidan ablayla geçirdiğimiz vakitten bahsetmemek olmaz. Şarkı repartuvarıyla beni her gün şaşırtan Fidan abla her ne kadar malignliğiyle(!) bilinse de yakaladığımız samimiyet ve uyum beklenmedik ve güzeldi. Uzun lafın kısası 6 seneye veda etmek için güzel bir son oldu.

Arkadaşlarım nasıl olduysa bu telaşelerin arasına benim için 3 doğum günü kutlaması sığdırmayı başardılar. Bir kutlama vesilesiyle toplansak da bir şekilde tekrar kesişmesini umduğumu yollarımızın ayrıldığı gerçeği de masadaydı. Onu görmezden gelerek eğlensek de ben sonsuz süren doğum günü dileklerim arasına bunu da ekledim.

Üniversiteden mezun olmak ve 18 yıllık sürecin sonunda tamamlanması aslında hayatta yeni bir bölüme geçmek gibi. Yeni bir bölüm, yeni beyaz sayfalar… Belki de bu yüzdendir törende beyaz giyenlerin fazla olması. Bu yeni bölüme geçmeden önce bir kına merasimi düzenledik. Bölüm 53 deskinde acabayla başlayan bir fikrin bu kadar güzel sonuçlanacağı kimin aklına gelirdi?

Tüm bu olanlara rağmen mezun olduğumu halen idrak edememiş olan ben, kendimi tören gününde buldum. Tören sabahı bir Hacettepe adeti olduğu üzere tüm fakülte, dekan ve hocalarımızla beraber Anıtkabire gittik. Aslanlı yolu hep beraber cübbelerimizle yürüdük. 

Diploma töreni başlamadan önce de fakülte önünde biraz vaktimiz oldu. Törene katılan hocalarımızla, arkadaşlarımız, ailelerimizle anı için fotoğraf çekildik, muhabbet ettik. Törende her yıl yapılan temsilcilerin konuşması bu yıl kaldırılmıştı. Ama yine de Kaya sayesinde gelenek bozulmadı. Sahneye çıkıp yerinde cümleler ile bizim töreninin nesnesi değil öznesi olduğumuz hatırlatmasını yaptı. Hepimiz adına düşündürücü bir konuşmaydı ve salondan muazzam bir destek aldı. 

Konuşmalar sorunsuz bir şekilde tamamlandıktan sonra diploma töreni başladı. Ben diplomamı Prof. Dr. Ali Dursun’dan aldım, kendisinin eğitim hayatımda önemli bir yeri olduğu için ayrıca anlamlıydı. Hipokrat Andını da okumamızla beraber tören sonlanmış oldu. Öğrenci olarak girdiğimiz salondan doktor olarak çıktık. 

Mezuniyet stresini ise ertesi gün baloda üstümüzden attık, daha fazla yorulmak pahasına olsa da.

Sonuç olarak idrak edebilsek de edemesek de mezun olduk. Bu süreç ne kadar yorucu geçse de hayatımızın yeni bir dönemine girip yön değiştirirdiğimiz bu yol ayrımına yakışır unutulmaz anılar olarak geçmişte kendine yer buldu.

Bundan sonra da güzel anılara ve başarılara imza atmamız dileğiyle…

-bir mezun

Share: